Κάθε χρόνο, στις 14 Φεβρουαρίου, ο κόσμος «βάφεται» στα κόκκινα. Πέρα όμως από τα λουλούδια και τα δώρα, υπάρχει μια ιστορία που συχνά ξεχνιέται. Η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου δεν είναι εφεύρημα του σύγχρονου μάρκετινγκ, αλλά η κληρονομιά ενός ανθρώπου που τόλμησε να υψώσει το ανάστημά του για χάρη της αγάπης.
Ας ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο, για να ανακαλύψουμε πώς ένας ιερέας και μια σοκολατένια παράδοση ενώθηκαν για να γιορτάσουμε το πιο δυνατό συναίσθημα στον κόσμο.
Πριν την εμφάνιση του Αγίου Βαλεντίνου: Τα Λουπερκάλια και τα Θεογάμια
Πολύ πριν καθιερωθεί η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, ο Φεβρουάριος ήταν ήδη μήνας αφιερωμένος στο πάθος. Στην αρχαία Ρώμη, από τις 13 έως τις 15 Φεβρουαρίου, γιόρταζαν τα Λουπερκάλια, μια γιορτή προς τιμήν του θεού Φαύνου (του Πάνα των Ελλήνων), με τελετές γονιμότητας. Μια αντίστοιχη ιερή παράδοση συναντάμε και στην Αρχαία Αθήνα τον μήνα Γαμηλιώνα, όπου τελούνταν τα «Θεογάμια» προς τιμήν της ιερής ένωσης του Δία και της Ήρας. Τον 5ο αιώνα μ.Χ., ο Πάπας Γελάσιος, θέλοντας να δώσει χριστιανικό χαρακτήρα σε αυτές τις συνήθειες, κατήργησε τα Λουπερκάλια και όρισε τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του μάρτυρα Βαλεντίνου.
Ο επαναστάτης της Ρώμης: Ποιος ήταν ο Άγιος Βαλεντίνος;

Βρισκόμαστε στον 3ο αιώνα μ.Χ., στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στο τιμόνι βρίσκεται ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος Β’, ο επονομαζόμενος «Γοτθικός». Ο Κλαύδιος είχε μια σκληρή πεποίθηση: πίστευε πως οι παντρεμένοι άνδρες ήταν κακοί στρατιώτες, γιατί το μυαλό τους ήταν στην οικογένεια και όχι στο πεδίο της μάχης. Έτσι, εξέδωσε ένα διάταγμα που σόκαρε την κοινωνία: απαγόρευσε όλους τους γάμους και τους αρραβώνες στη Ρώμη.
Μέσα σε αυτό το κλίμα φόβου, ένας ταπεινός χριστιανός ιερέας, ο Βαλεντίνος, αποφάσισε να μην υπακούσει. Πιστεύοντας πως η αγάπη είναι δώρο Θεού που κανένας αυτοκράτορας δεν μπορεί να απαγορεύσει. Άρχισε να τελεί μυστικούς γάμους για ερωτευμένους στρατιώτες, υπό το φως των κεριών, μέσα στις σκοτεινές κατακόμβες.
Η πρώτη κάρτα του «Βαλεντίνου»

Όταν η δράση του αποκαλύφθηκε, ο Βαλεντίνος φυλακίστηκε. Ο θρύλος λέει πως ακόμα και μέσα στο κελί, η αγάπη βρήκε τον δρόμο της. Ο ιερέας συνδέθηκε με την τυφλή κόρη του δεσμοφύλακά του, στην οποία χάρισε το φως της γνώσης και της πίστης (και κατά κάποιους, της θεραπείας).
Πριν μαρτυρήσει στις 14 Φεβρουαρίου, της άφησε ένα αποχαιρετιστήριο σημείωμα. Η υπογραφή του έμελλε να μείνει στην ιστορία: «Από τον Βαλεντίνο σου». Αυτή ήταν η πρώτη πράξη ρομαντισμού που καθιέρωσε την ανταλλαγή μηνυμάτων αγάπης αιώνες αργότερα.
Όταν η λογοτεχνία συνάντησε τον έρωτα

Η γιορτή πήρε τη ρομαντική μορφή που ξέρουμε σήμερα πολύ αργότερα. Καθοριστική στιγμή ήταν το 1382, όταν ο «πατέρας της αγγλικής λογοτεχνίας», Τζέφρι Τσόσερ, έγραψε το ποίημα «Το Κοινοβούλιο των Πτηνών», περιγράφοντας μια μαγική συγκέντρωση όπου τα πουλιά διαλέγουν το ταίρι τους ακριβώς την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Αργότερα, στις αρχές του 17ου αιώνα, ακόμα και ο Σαίξπηρ αναφέρεται στη γιορτή μέσω της Οφέλιας στον Άμλετ, αποδεικνύοντας πόσο βαθιά ριζωμένη ήταν πλέον η παράδοση. Μέχρι το 1840, η Βιομηχανική Επανάσταση έφερε την «έκρηξη» των ευχετήριων καρτών (valentines), ανοίγοντας τον δρόμο για το επόμενο μεγάλο δώρο αγάπης: τη σοκολάτα.
Αποδεικνύοντας πόσο βαθιά ριζωμένη ήταν πλέον η παράδοση. Ας δούμε πώς αποτυπώνεται ο έρωτας στο Τραγούδι της Οφέλιας (Πράξη 4η), μέσα από την ιστορική μετάφραση του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου (1916):
Καλό πρωί! Είναι σύσκοτο. Τον Άγιο Βαλεντίνο
γιορτάζω κι ήρθα κόρη εδώ
στο παραθύρι σου να ιδώ
ταίρι με σε αν θα γίνω.
Σηκώθη ο νιος και ντύνεται κι ευτύς την πόρτα ανοίγει
και μπαίνει μέσα η κορασιά,
που κορασιά δε θά ‘ναι πλιά,
όταν απόκει φύγει.
Leonidas: Μια ιστορία πάθους που συνεχίζεται

Αν η ιστορία του Αγίου Βαλεντίνου μιλάει για θυσία και θάρρος, η ιστορία της σοκολάτας Leonidas μιλάει για γενναιοδωρία. Ο ιδρυτής της, Λεωνίδας Κεστεκίδης, και η οικογένειά του δημιουργούσαν μικρά έργα τέχνης προσβάσιμα σε όλους.
Όπως ο Άγιος Βαλεντίνος ρίσκαρε για την αγάπη, έτσι και ο οίκος Leonidas καινοτόμησε για να την εκφράσει. Τη δεκαετία του ’80, δημιουργήθηκε η εμβληματική πραλίνα «I Love You». Δεν ήταν μια τυχαία επιλογή, με τολμηρή γέμιση κρέμας λεμονιού (μια γεύση που ξυπνά τις αισθήσεις) πήρε το όνομά της από τη Μαρία Κεστεκίδη, αποτίνοντας φόρο τιμής σ’ έναν μεγάλο έρωτα.
Η φιλοσοφία του Leonidas παραμένει αναλλοίωτη: «Αν σπείρεις αγάπη, θα θερίσεις αγάπη» όπως διατυπώθηκε και από την Emilienne De Meulemeester,
Πέρα από την εμβληματική πραλίνα «I Love You» ένας ολόκληρος κόσμος γεύσεων σας περιμένει για να αφηγηθείτε τη δική σας ιστορία. Ανακαλύψτε εδώ όλες τις μοναδικές μας πραλίνες και διαλέξτε αυτές που ταιριάζουν απόλυτα στον δικό σας αγαπημένο παραλήπτη.
Γιατί το δώρο έχει σημασία σήμερα;
Στην εποχή της ταχύτητας και των digital μηνυμάτων, η πράξη του να προσφέρεις κάτι χειροπιαστό έχει μεγαλύτερη αξία από ποτέ.
Επιλέγοντας ένα κλασικό Ballotin Leonidas προσφέρετε:
Την ιστορία ενός επαναστάτη ιερέα που πίστεψε στην ένωση δύο ανθρώπων.
Την κληρονομιά 100+ ετών βελγικής σοκολατοποιίας.
Μια στιγμή απόλαυσης που θα μετατραπεί σε κοινή ανάμνηση.
Φέτος, ας μην γιορτάσουμε τυπικά. Ας γιορτάσουμε ουσιαστικά, τιμώντας το θάρρος της αγάπης με την πιο γλυκιά υπογραφή.
Σοκολάτα και «Σ’ αγαπώ»: Η ψυχολογία πίσω από το πιο γλυκό δώρο στη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου
